Remy Spreekt    terug

 

Geduld is een zaak, of het schoon is valt te betwijfelen.

 

Geen paniek in de tent, doet u vooral rustig aan!

Uw columnist is terug, verser dan ooit. Na een maandje afwezigheid schrijf ik nu weer vrolijk verder.

Ofja vrolijk, ik schrijf verder. En nadat ik twee weken geleden niet echt te spreken was over het verloop van de competitie,

kan ik nu opgelucht adem halen.

We zijn NIET gedegradeerd!

Het behoud in de 3e Klasse is dus zeker! En dat is niet minder dan een wonder. Simpel.

Even nog een kort overzicht, een terugblik.

 

We begonnen het seizoen met 3 vaste spelers en 3 reserves.

Volgens de statistieken hebben Milan en ik alle 10 de partijen gespeeld.

Albert heeft als meest prominente reserve gefungeerd door 5 wedstrijden te spelen en

Edwin heeft er ook nog 3 gespeeld. Daarnaast heeft Truus door omstandigheden slechts 2 partijen kunnen spelen.

Uit al die 10 wedstrijden hebben we 43 punten gescoord. Ik kan me in seizoenen niet een

zo laag percentage herinneren, echter de feiten zijn er. Positief was ook het dubbelspel,

liefst 7 van de 10 partijen werden hierin gewonnen.

 

Een hartelijke felicitatie aan Minor 1, het team dat kampioen is geworden.

Daarnaast een hartelijke dank aan Venlo, dat door niet te spelen op de laatste dag

ervoor heeft gezorgd dat we niet zijn gedegradeerd.

Volgend seizoen dus nog een keer 3e Klasse en wie weet welke opstelling ons team dan kent.

Feit is wel dat het dan nooit slechter kan gaan dan dit seizoen. Alles hebben we zoiets wel meegemaakt, blessures als voornaamste feit.

Daarnaast hebben we een van onze reserves niet eens gebruikt, al was dit soms wel handig geweest.

Namens mezelf bedank ik dan ook onze andere 2 reserves die ons team echt in de 3e Klasse hebben weten te houden.

 

Voor volgend seizoen ben ik benieuwd wat er gaat gebeuren bij ons.

Misschien komt er zelfs wel een heus 2e herenteam. Laten we het hopen.

Dat gezeul naar de recreanten is niet echt bevorderlijk voor de zaterdagcompetitie.

Ikzelf ga met andere rubbers spelen en misschien haal ik daar ook wel voordeel uit,

dit verwacht ik wel, anders had ik het natuurlijk niet gedaan.

 

Aanstaande zaterdag wacht ons nog de dubbelclubkampioenschappen.

Aansluitend gaan we dan barbecuen, en hopelijk niet met dezelfde hitte als 2 jaar geleden.

Destijds was het magnetroneffect niet echt een voordeel als je moest spelen.

Het was toen echter wel ook dik 25 graden of meer, iets dat ik voor zaterdag niet verwacht.

Gezelligheid staat dan centraal en er kan dan alvast vooruit gekeken worden naar volgend seizoen, na de zomer.

 

Van het afgelopen seizoen kan ik in ieder geval zeggen dat ik er trots op ben.

Mijn eerste jaar bij de senioren en ik heb zeker niet over me heen laten lopen.

Daar ben ik dus erg blij mee. Helaas miste ik wel eens de passie en de inzet bij anderen,

maar dit is naar het einde van het seizoen toe wel beter geworden.

Voor volgend seizoen zal dus ook dat weer van belang zijn, ons team kan echt hoger spelen met de juiste inzet.

Ik ga er dan weer tegenaan in ieder geval, met frisse moed en een dosis zelfvertrouwen.

 

Tijdens de zomer zal ik u op de hoogte houden van alles wat er gaande is in de wereld van uw columnist,

dus haal die Bacardi-Cola dus maar vast uit de koelkast, prop er een rietje en een parasolletje in

en ga onderuit op die ligstoel in de zon. En zet de computer aan.

 

 (Reacties stuurt u geheel vrijblijvend  naar remyw18@hotmail.com)   

Remy Wijnands    6 Mei 2007