Remy Spreekt terug
Handjes schudden !
Gisteren was het dan zover, de wedstrijd waar het om ging, de laatste dus.
En die wedstrijd was in en tegen Sittard, in het gebouw dat de woensdag ervoor nog had
gediend als ‘Stemburo’, zonder de chique ‘eau’ dus, zo was te lezen bij aankomst.
Sittard koos afgelopen woensdag voor het CDA, maar veel te kiezen was er voor ons niet.
We moesten het nu waarmaken, het kampioenschap in de 4e Klasse.
In deze laatste wedstrijd waren we weer aanwezig met het vaste team, Milan Bakkes,
Truus Laemers, en ikzelf. En we hadden er allemaal veel zin in, dus gingen we van start.
Truus opende geweldig en won haar eerste partij. Milan kon na een spannende 5-setter helaas niet
ons 2e punt aantekenen en daar baalde hij zichtbaar van. Dan de 3e partij, en daarin wist ik
een 1-2 achterstand om te buigen in een 3-2 overwinning.
Het geluk enigszins aan mijn zijde, aangezien ik matchpoints tegen had overleefd.
De dubbel dan, en Milan en ik maakten korte metten met de oppositie.
De 3-0 was wellicht wat geflatteerd, maar het was wel ons 3e punt.
Een 3-1 tussenstand en dat liep dus goed. Achteraf zou blijken dat die 3 punten al voldoende waren.
Truus speelde daarna wederom uitstekend en won ook haar 2e partij,
daarmee bevonden we ons nu in een riante positie, nog slechts 2 punten af van een zeker kampioenschap.
De partij die ik speelde vloog eigenlijk voorbij en al snel was het 3-0.
Het was daarna aan Milan om het 6e punt en daarmee het kampioenschap, binnen te halen.
Helaas lukt dit niet, een nipte nederlaag. Toen mocht ik het proberen, en de partij verliep fantastisch,
er zaten weliswaar enkele prachtige punten tussen, maar de eindstand was 3-0 voor mij, en dus waren we KAMPIOEN !
Vlaai, bier, en heel veel handjes schudden, dat was zo ongeveer het recept aan het einde van de
middag daar in Sittard. Eigenlijk voornamelijk handjes schudden. De mensen in Sittard waren erg hartelijk,
en ondanks hun zorgen om niet te degraderen wensten ze ons alle succes in de 3e Klasse.
Maar niet te vergeten, de partij duurde nog even voort.
Vergeef me het verschrikkelijke cliché, maar deze partijen werden natuurlijk gespeeld om des keizers baard.
Truus wist haar 3e partij net niet te winnen, maar met 2 winstpartijen is ze van onschatbare waarde geweest.
Milan intussen wilde nog even wachten op zijn verdiende pilsje, en speelde een 5-setter.
Deze wist hij, met het nodige geluk, net te winnen. Hierna werden we nog getrakteerd op een
rondvliegend batje van de tegenstander, maar dat mocht de pret niet drukken.
Het kampioenschap was binnen !
Op naar de 3e Klasse !
Tenslotte wil ik nog even wat mensen bedanken, natuurlijk mijn teamgenoten Truus en Milan,
invallers Friedhelm, Henk en Albert, en al die supporters uit alle delen van het land
(ze kwamen voornamelijk uit de regio Stevensweert). Het was een erg mooi seizoen,
en als bekroning een kampioenschap! Hopelijk kunnen we, al dan niet met enkele andere namen in het team,
in de 3e Klasse ons handhaven. En wie weet, heel, heel, heel misschien.. wordt het daar ook weer handjes schudden..
Remy Wijnands
26 november 2006