Remy Spreekt terug
Guess who’s back?
En dat is dan ook meteen de belangrijkste vraag na dit tafeltennisweekend.
We speelden tegen Brunssum 4, een directe concurrent in de titelstrijd.
In Swalmen wonnen we met 6-4 en alles behalve een nederlaag volstond nu ook,
zo redeneerden we. Maar eerst nog even terug naar vorige week..
De vorige week speelden we namelijk in Sittard. Bovengenoemde concurrent Brunssum had dit
team met 10-0 aan de kant gezet, we moeten dus in de buurt van dat resultaat scoren.
En dat hebben we ook gedaan; een 8-2 overwinning. Helaas verloor ik mijn singlespartij en ook
Pascal verloor een single. Verder speelden we goed en voor mij was het een aardige steun in
de rug na mijn recente prestaties, waar ik niet bepaald over te spreken was.
En dan druk ik me nog aardig uit. Al met al was het missie geslaagd in Sittard.
Dan terug naar gisteren, de partij in Brunssum. Hier volgt een kleine beschrijving van de
omstandigheden daar. Het was ontzettend koud in de zaal, de verwarming stond niet aan,
de zaal is hoog en het was donker en grauw. Nee mensen, ik zat niet in Siberië tijdens de winter,
wel in Brunssum tijdens een koude herfstdag. Voor het eerst, en hopelijk het laatst in mijn carrière,
overwoog ik daadwerkelijk om met handschoenen aan te gaan spelen.
De eerste partij verliep niet geheel volgens wens. Milan, onze held twee weken geleden,
kon het net niet bolwerken en verloor in 4 sets. Daarna won ik met 3-0 en dat gaf vertrouwen.
Ik speelde lekker voor mijn gevoel en maakte duidelijk minder fouten dan voorgaande weken.
Pascal won zijn eerste enkelpartij ook en dus stond het 2-1 voor ons. De dubbel werd helaas verloren door
Milan en ik. Ook Milan verloor daarna, en om het nog erger te maken verloor ook Pascal zijn 2e wedstrijd.
Dat betekende dus een 4-2 achterstand. Ai ai ai.
Ik speelde gelukkig goed tegen mijn 2e tegenstandster, waar ik in Swalmen nog heel erg veel moeite mee had.
Het werd dan ook wederom 3-0. Pascal vervolgde onze reeks en maakte er 4-4 van, zij het met enige controverse.
Hij had namelijk van batje gewisseld voor aanvang van de 5e set, en dat mocht niet.
Toen ze er in Brunssum achter kwamen was de zaal te klein. En dat is heel wat, zo’n grote zaal was het.
Pascal wisselde wel weer van batje, en we begonnen bij een 0-0 stand in de 5e set. Enfin,
Pascal won die 5e set uiteindelijk wel, met zijn EIGEN plankje. Dat vond ik pas een prestatie!
De stand was dus 4-4, alles was nog mogelijk. Milan moest dan wel goed spelen in zijn laatste wedstrijd,
en hij deed wat er verwacht werd. Hij pakte de partij met 3-1 en speelde weer goed.
Wel had Milan duidelijk last van de kou in Brunssum, misschien moet er eens een
verwarmingsmonteur naar Brunssum afreizen. Lijkt me wel handig als je het warm wil hebben.
De laatste partij moet ik spelen tegen de man die er al 2 won bij Brunssum. Ik had dus extra motivatie
en dat bleek ook wel. Ik speelde met een concentratie als vanouds en pakte de eerste 2 sets met 11-8.
In de derde set kwam hij goed terug, miste ik 3 matchpoints en belandde ik in een 14-14 situatie.
Daarna volgden echter 2 fouten van hem, en de derde 3-0 was een feit!
Belangrijker nog, we hadden de 6-4 winst te pakken! Een fantastisch resultaat.
Wat een moment om weer terug te komen in mijn oude ritme, zoals ik het van mezelf verwacht.
Werkelijk een geweldig gevoel. Als we nu volgende week 6 punten pakken tegen Elsloo,
dan gaan we weer aan de leiding. Dat noemen ze ‘het in eigen hand hebben’, geloof ik.
(Reacties stuurt u, in uw oude ritme, zoals u gewend bent, naar remy@destatec.nl)
Remy Wijnands 21 oktober 2007