Remy Spreekt terug
En dan is het weer september..
Jawel, dan is het weer september, inmiddels alweer de 2e dag.
September staat voor mij voor een paar dingen, ik denk meteen aan de 11e,
ik denk aan de herfst, maar ik denk ook aan de nazomer. Best lastig kiezen..
De optimist ziet het als de nazomer, heerlijk buiten zitten en lekker buiten eten.
De temperatuur daalt maar langzaam, de zomer blijft in de gedachten.
De pessimist ziet het als de herfst. Geen zomer meer, geen zon meer, regenbuien,
onweer, binnen op de bank voor de televisie. De zomer uit de gedachten.
Tja, ik neig naar het laatste. Geen zomer meer, heerlijk!
Lekker richting die winter, laat de sneeuw maar komen!
En dan is het zo fijn om lekker binnen te zitten voor de televisie, drankje erbij,
nadenkend over al die mensen die door de kou ploeteren.
En wat kan er fijner zijn dan samen met anderen,
in plaats van de zomer die mensen niet bij elkaar brengt..
of je moet dan het strand bedoelen. Ja inderdaad, dat strand met al die mensen.
Zeg het maar eerlijk hoor, je denkt ook elke zomerdag dat het wel niet ZO druk zal zijn op dat strand.
Maar ook daar elke keer een teleurstelling. Overal mensen, behoorlijke drukte, overal troep,
veel te warme zon, geen zonnebrand (vergeten), schreeuwende kinderen.. ook die zomer is niet wat het geweest is..
We zullen dan maar tevreden zijn met die herfst, de regen en de wind.
Optimisme regeert onder de winterliefhebbers.
De zomerfans druipen af.
Letterlijk..
Remy Wijnands
2 September 2006