Remy Spreekt terug
Onverklaarbaar waar.
Het was op papier allemaal zo mooi. Een superstart aan de competitie gemaakt met twee overwinningen.
Een riante 7-3 bij Helden werd de vorige week gevolgd door een verdienstelijke 6-4 tegen Brunssum.
In beide wedstrijden verloor ik geen partij, Milan won er 3 en Pascal 6.
Helaas geen dubbels, maar ach, dat mocht de pret toen niet drukken.
Hoe anders is het vandaag de dag. Slechts een dag na de partij tegen Maastricht overheerst teleurstelling.
En dan heb ik het nog niet eens over dat bittere gevoel. Het was bagger.
In en tegen Maastricht ging eigenlijk alles wel mis. Dat klinkt erg deprimerend, toch is het zo.
We kwamen goed voor de dag en dat leidde tot een 4-1 voorsprong. Daarna.. tja, pure deceptie.
Vijf punten op rij voor de tegenstander en weg was de winst, die zo zeker leek.
Maar hoe komt dat nou? Is er een reden voor dat we het ineens kwijt waren?
In ieder geval speelde ik niet zoals ik weet dat ik kan spelen. Het zag er ook werkelijk niet uit.
Ik durf zelfs te beweren dat een tot moes geslagen monnik uit Myanmar er beter uitziet.
Ai, het was pijnlijk om Remy te zijn, dat moet u maar aannemen.
Ik ga dus maar een weekje stevig trainen, en dan nog een week aangezien we de volgende week vrij hebben.
Vraag niet waarom, het schema vertelt ons dat. Waarschijnlijk is het omdat al die spelers de rust hard nodig hebben.
Immers, de 3e klasse vereist fitheid en opperste concentratie.
Yeah right, en een weekje rust doet wonderen zeker. Niet leuk, vrij zijn.
Nou en dan naar dat stukje onverklaarbare waarheid.
Klinkt ingewikkeld, het was echter niet alleen dat maar ook nog eens frustrerend.
Er werd nog gespeeld op twee tafels in die hal, die stonden ook nog eens naast elkaar.
Helaas werd mijn hele partij dus ondergekotst door letballen. Ja, en dat schiet dus niet op.
Ik kwam met een voorstel om dan een tafel op te schuiven zodat we er minder last van hadden.
Helaas leek dat onze tegenstander geen goed idee waardoor het hele plan niet door ging.
Dat vonden we, op z’n zachtst gezegd, onlogisch en vervelend.
Natuurlijk beslist de thuisclub, alleen was er hier geen enkele,
ik herhaal; nog niet 1 reden dat we niet zouden kunnen wisselen.
Blijkbaar waren de spelers van Maastricht echter verliefd op de tafel,
want we bleven zoals gezegd plakken. Onverklaarbaar, ik blijf erbij.
En nu zijn we dus de eerste plaats op de ranglijst kwijt.
En dat terwijl we een prachtige start hadden gemaakt.
Uiteraard blijven er kansen genoeg en moeten we de nederlaag relativeren door
te erkennen dat we drie 5-setters hebben verloren. Echter het blijft vervelend.
Vandaag was er dan nog de NJM in Heel. Een erg leuk toernooi, en ook nog eens erg succesvol.
Kijk, daar put je dan weer hoop uit. Twee van onze speelsters plaatsten zich rechtstreeks voor d
e kwartfinale en een heel aantal anderen plaatste zich voor de volgende
afdelingsronde in Venray. Geweldig spel heb ik gezien maar ook prestaties onder de maat.
Onder de maat. Een leuk moment om weer naar onze competitie terug te keren.
Ik weet zeker dat we weer met frisse moed zullen aantreden tegen Sittard over twee weken.
En dan moeten we weer proberen de aansluiting naar boven te vinden.
Het liefst naar de top van de tabel, en als dat dan lukt dan kunnen we weer denken aan dat kampioenschap.
Onverklaarbaar is de competitie soms, maar de situaties zijn elke week weer interessant.
Echt waar.
(Reacties stuurt u, zonder controverse graag, naar remy@destatec.nl)
Remy Wijnands 30 september 2007