Remy Spreekt    terug

Een goed begin is nog geen half werk.

De competitiestart, het is elk seizoen weer een spannende dag.

Die eerste paar wedstrijden die je speelt zijn toch altijd weer afwachten hoe het zal gaan.

Een soort vreemde mengeling van nieuwsgierigheid, angst, spanning en verwachting.

Niet zo prettig.

Als je tegenstanders dan arriveren kun je ze voor het eerst bekijken.

Of: Mwah..

Of: Oei..

Misschien is dat wel niet goed. Die indruk die je krijgt kan wel eens zwaar nadelig werken.

Wat zijn dan de redenen ? Interessante stof..

Misschien is het wel het denken dat je wel even gaat winnen van iemand.

Misschien is het wel het zelfvertrouwen dat ervoor zorgt dat je TE gemotiveerd bent.

Wie zal het zeggen ?

 Ik zal het zeggen..

Tafeltennis draait voor velen om de wil te winnen. Als je wil winnen, doe je het ook vaak.

Als je verwacht te winnen, doe je het vaker niet dan wel.

Verwacht je niks, en wil je dus liever dan dat je verwacht, dan win je..

Dat is (voor mij in ieder geval) na de eerste competitiewedstrijd de les.

Die nieuwsgierigheid die was er wel, die heb ik aardig onder controle gehouden.

De angst was er ook, en die heeft me te pakken gekregen.

De spanning, die viel eigenlijk best wel mee.

Die verwachting, tja, die verwachting..

Ik verwacht niks meer.

There are no surprises where nothing is expected.

 Remy Wijnands

18 September 2006