Remy Spreekt terug
Wie het weet mag het zeggen..
Twee weken geleden schreef ik in mijn column dat we tegen Minor best eens konden
stunten als we maar wilden winnen en onszelf zouden oppeppen. Helaas mensen, het mocht niet zo zijn.
We verloren met 3-7 en dat was wederom een klap. Het was dan wel de nummer 1,
echter de druk op ons team werd er niet minder door. Die laatste plaats kwam dichterbij…
En na gisteren balanceer ik op het randje, competitie spelen of niet?
Wie het weet mag het zeggen!
Gisteren speelden we uit tegen DVO 3 in Kessel. DVO stond 1 plaats onder ons op de 6e plaats
en daarmee dus laatste. U snapt, de degradatieclash bij uitstek.
Een absolute moet-win partij. Onze voorspong bedroeg 4 punten op DVO toen we aanvingen.
We speelden met Milan, Edwin en ikzelf. Dezelfde formatie dus dan afgelopen week.
Milan mocht eerst spelen maar helaas ging het hem niet goed af, een gebrek aan ritme
volgens hemzelf leidde tot een 1-0 voor DVO. Daarna was het mijn beurt en met het
nodige geluk wist ik ondanks matchpoint tegen in de 5e set te winnen en daarmee de stand gelijk te trekken.
Edwin kon het daarna helaas niet bolwerken tegen zijn tegenstander en met een achterstand
begonnen we dus aan de dubbel. Edwin en ik speelden een goede partij en kwamen in bijna
elke set van een achterstand terug naar een overwinning. 2-2 dus de stand en we deden weer mee.
Hierna ging het snel en stonden we binnen no time met 4-3 achter.
Ik wist er 4-3 van te maken en ook 5-4, maar doordat Milan de laatste partij
ook verloor was het eindresultaat dus 6-4 voor DVO. Alweer een klap dus.
Ik moet zeggen dat dit het dieptepunt is van ons seizoen. Iedereen mag erover denken zoals hij of zij wil,
maar dit was onthutsend. De moed is me niet alleen in de schoenen gezakt, nee,
de moed is uit mijn zool geknapt. Op dagen zoals gisteren ga ik eigenlijk alleen maar na
wat ik nu eigenlijk voor ogen heb met de competitie. En dat is in de 1e plaats toch echt behoud !
Ondanks de leuke sfeer daar in Kessel heb ik dus een rotdag gehad, en dan druk ik me nog netjes uit.
Het was allemaal te gemoedelijk en tegelijkertijd erg verontrustend.
Degradatie staart ons nu recht in het gezicht. We staan nog 2 punten voor op DVO met nog 2 wedstrijden te gaan.
Het behoud in de 3e klasse wordt dus ontzettend spannend. Mocht het zo zijn dat we onverhoopt
toch laatste worden dan spelen we een beslissingswedstrijd tegen een andere nummer 6 uit de 3e klasse.
Echter wie denkt dat ik daarop zit te wachten heeft het mis.
Een wedstrijd op neutraal terrein tegen een onbekend team met als inzet behoud in de 3e klasse.
En wie voelt zich dan geroepen de punten binnen te gaan halen ?
Dat wordt ook nog een heikel punt. Kortom, als we de komende 3 wedstrijden niet echt alles
op alles zetten dan is het vrijwel zeker gedaan met Heren 1 in de 3e klasse.
Alles op alles. Helemaal ervoor gaan en 100% willen winnen.
DAT is wat we de komende weken willen en moeten.
En als het 4e klasse wordt, dan wordt het dat.
Maar niet voor mij.
En dat is nu net geen 1 April grap.
(Reacties stuurt u maar wat graag naar remyw18@hotmail.com)
Remy Wijnands 1 April 2007